Classic Video Art

21 oktober t/m 10 december 2017

‘Classic Video Art’ toont een overzicht van single screen videokunst; ofwel videokunst die op één monitor te zien is. De tentoon-
stelling neemt je mee langs de ontwikkeling van de Nederlandse videokunst en verwijst naar de televisiecultuur van toen en nu.

Het medium video kwam in de jaren zeventig voor het eerst beschikbaar voor beeldende kunstenaars. Die zagen het als een nieuw medium naast hun beeldende werk of performance kunst. Zo konden Marinus Boezem en Nan Hoover nu registraties maken van hun performances, en konden kunstenaars als Livinus en Jeep van de Bundt op meer formele wijze onderzoek doen. Voor Classic Video Art zijn werken van kunstenaars geselecteerd die video gebruiken als ‘kunstenaarspenseel’ of die direct of indirect reflecteren op het medium televisie. Kunstenaars becommentariëren televisiegenres of leveren mediakritiek. Onze opvattingen over politiek en sociale kwesties worden grotendeels gevormd door zaken die we op televisie hebben gezien. Ook is de televisie een vorm van verpozen: zittend op de bank lekker zappen tussen de verschillende kanalen; op zoek naar iets dat je boeit of soms slechts als tijdverdrijf.

De traditie in de videokunst van de jaren tachtig om televisiebeelden te hermonteren heeft juist nu weer een grote vlucht genomen. Oude en nieuwe beelden zijn nu makkelijk en in groten getale beschikbaar en de techniek om deze videobeelden te bewerken is gemakkelijk te leren. Kunstenaars als Servaas, Ulises Carrión en Arno Coenen leveren commentaar op de eindeloze stromen van vaak indoctrinerende beelden, een traditie die we terugzien bij de jonge videokunstenaars Donna Verheijden en Puck Verkade.

En hoewel de televisie dominante vormen van de film heeft overgenomen staan televisie en televisiecultuur toch vooral voor een ‘flow’. Een continue stroom van beelden die dagelijks op enorm veel kanalen langs komt. Deze stroom van beelden kent vele genres: soap, opera’s, series, nieuws- en amusementsprogramma’s. Tegelijkertijd worden zoveel programma’s herhaald dat het tijdsbesef van het hier en nu lijkt te vervagen. En juist deze ‘flow’ van beelden, de herhalingen, de traagheid, de minimaalheid van het getoonde, zien we ook terug in het werk van Aernout Mik, Katherina Zdjelar, Emma van de Put, Paulien Oltheten en Gerald van der Kaap.

Met dank aan het Mondriaan Fonds, LIMA, deelnemende kunstenaars en galeries.

Op vertoon van een entreebewijs is er iedere middag om 14 uur een gratis rondleiding.