Projecttentoonstelling Cataphote opent in Museum Hilversum

In Cataphote toont Museum Hilversum vanaf 11 december het werk van Veronique Jansen, filmer, fotograaf. Ze laat zien hoe kwetsbaar en tegelijkertijd vitaal het leven kan zijn van mensen die zij kent uit haar straat, wijk en omgeving. Dat concludeert Stef van Breugel, directeur van Museum Hilversum. ‘Cataphote is een multimediaproject met verhalen van vijf Hilversummers, wiens veerkracht een onuitwisbaar diepe indruk maakt’, aldus Van Breugel.

@ Veronique Jansen

Cataphote is het eerste grote project van Jansen, waarmee ze onlangs afstudeerde aan de Fotoacademie in Amsterdam. ‘Cataphote betekent retroreflectie. Het zet de vijf Hilversummers, in de spotlight, maar werpt tegelijkertijd het licht terug op de maker,’ aldus Jansen. Ze volgde de afgelopen jaren mensen uit haar omgeving die haar fascineerden; Ben, Emma, Karen, Maya en Willem. ‘Je loopt zo gemakkelijk aan andere mensen voorbij, maar als je de tijd neemt om even stil te staan bij  anderen en hun verhaal in beeld brengt, dan ontdek je nieuwe kanten van hun levens.’

Concept
De directe aanleiding voor haar project is haar eigen zoektocht naar haar rol als filmer en fotograaf. ‘Ik worstelde met de grenzen van professionele ethiek: hoe wil en moet ik mij verhouden tot het onderwerp? Kan ik blijven filmen en fotograferen zonder op te gaan in iemands verhaal, of doe ik het juist beter als ik mij mee laat voeren? En hoe ver kan, mag en moet ik dan gaan?’ aldus Jansen. ‘Het zijn dus eigenlijk zes verhalen geworden, omdat ik aan de hand van de vijf portretten ook over mijzelf vertel.’

Rol van de maker
Cataphote begint met het verhaal over straatkrantverkoopster Emma. ‘Ik bezocht haar in haar kleine kamer en dacht: hoe kan het dat in een welvarende gemeente als Hilversum mensen zo wonen? Ik besloot haar te volgen en waar mogelijk te helpen, terwijl ik bleef filmen en fotograferen.’ Vanuit eenzelfde betrokkenheid helpt Jansen ook Maya door met haar een kerstboom op te tuigen. En gaat zij met weduwnaar Ben in gesprek en ziet de rode draad in haar portret verkleuren van eenzaamheid naar levenslust. ´De fotografie en film van Jansen´, zo vertelt Van Breugel, ´maakt ons bewust van de rol van de maker.’

Veronique Jansen (1966) studeerde dit jaar af aan de Fotoacademie in Amsterdam. Bij de tentoonstelling is een gelijknamig boek verschenen en een website met haar reflecties.