Over de dood als onafwendbaar perspectief
9 april t/m 19 juni 2022

@ Torben Eskerod

Zes (inter)nationale fotografen laten in ‘Scherpstellen op het einde’ zien dat doodgaan bij het leven hoort. Het toont verhalen over de schoonheid van de vergankelijkheid, behoefte aan controle over het einde, afscheid nemen, herdenken en de gevolgen voor de achterblijvers. ‘Het brengt de dood in religieus-filosofisch oogpunt als een open einde’, aldus curator Marc Prüst. ‘Want of je nu gelovig bent of niet, we zijn onwetend over wat er komen gaat.’

Ton Broekhuis zoekt in zijn werk naar de schoonheid, ook als hij het vergaan van de planten en bloemen uit zijn eigen tuin fotografeert. Het afgestorven groen wordt een monument van het leven, een viering van de vergankelijkheid.

Bert Verhoeff verbeeldt de behoefte regie te hebben over het eigen einde. Verhoeff is persoonlijk voorstander van de mogelijkheid tot een zelfgekozen einde aan het (voltooide) leven. Hij fotografeerde de plekken waar mensen de pillen en poeders bewaren.

Sabine Joosten maakt met intieme reportagestijl de sfeer van het afscheid invoelbaar en menselijk klein. Ze verloor in korte tijd haar beide ouders en fotografeerde het afglijden van haar moeder in de vergetelheid.

Torben Eskerod belicht de rol van herdenken. Op begraafplaatsen in Italië is het gebruikelijk om op de grafzerken portretten van de overledenen te plaatsen. Eskerod fotografeerde deze. De door tijd en weersomstandigheden verweerde portretten stemmen tot nadenken over hoe de overledene wordt herinnerd en hoe deze herinnering ook weer door tijd en omstandigheden wordt gekleurd.

Arianna Sanesi maakt de afwezigheid van de overledene invoelbaar. Zij maakt foto’s van objecten die zonder hun specifieke context woordeloze dingen zouden blijven. Bijzonder is dat haar foto’s een narratief vormen over de femicide: vrouwen die verdwijnen of omgebracht worden door daders uit hun directe omgeving zoals partners, ex-partners of familieleden.

Ananda van der Pluijm richt zich op wat er overblijft na het overlijden. Haar vertelling ‘An Incomplete History’ vergelijkt de erosie van het land met het leven van een vrouw in Tanzania. De vertelling neemt de geschiedenis van de familie als uitgangspunt, waarbij een herinnering van haar eigen vader het startpunt is van deze even poëtische als confronterende vertelling.

Openingstijden
Dagelijks van 11 tot 17 uur